Naar de inhoud

Adriana Karembeu

Persoonlijke blog van een naamgenoot

Hoe nieuwe platforms het streaminglandschap in Frankrijk veranderen

In Frankrijk bestaat de markt voor videostreaming niet langer alleen uit een handvol Amerikaanse giganten tegenover de traditionele zenders. De advertentie-inkomsten…

Femme parcourant une plateforme de streaming sur une télévision dans un appartement parisien moderne

In Frankrijk bestaat de markt voor videostreaming niet langer alleen uit een handvol Amerikaanse giganten tegenover de traditionele omroepen. De advertentie-inkomsten uit video- en muziekstreaming stegen in 2024, terwijl de reclame-inkomsten uit lineaire televisie in 2025 terugliepen. Deze verschuiving wijst op een verandering van het economische model en verandert de machtsverhoudingen tussen platforms, omroepen en Franse contentmakers.

FAST-kanalen en gratis streaming: lineaire televisie opnieuw uitgevonden met reclame

Heb je weleens langs een themakanaal gezapt dat onafgebroken films uitzendt, zonder abonnement en rechtstreeks via je smart-tv? Dit format heeft een naam: FAST-kanalen (Free Ad-Supported Streaming Television). Concreet bieden deze kanalen een doorlopende programmering, net als traditionele televisie, maar zijn ze gratis toegankelijk via internet en worden ze volledig gefinancierd met reclame.

Het FAST-model bootst dus de ervaring van televisiezappen na. De kijker hoeft niets uit een catalogus te kiezen: je zet de tv aan en kijkt naar wat er op dat moment wordt uitgezonden. Het verschil met ethertelevisie zit in de distributie, die volledig digitaal verloopt, en in het ontbreken van een frequentie die door een toezichthouder is toegewezen.

Die gelijkenis leidt tot een concreet regelgevingsprobleem. In Frankrijk dragen lineaire tv-zenders volgens duidelijke regels bij aan de financiering van audiovisuele en cinematografische producties. Ook SVOD-diensten zoals Netflix en Disney+ vallen sinds het SMAD-decreet onder deze regels. FAST-kanalen ontkomen vooralsnog grotendeels aan deze bijdrageverplichtingen. Hun status staat nog ter discussie: moeten ze aan dezelfde regels worden onderworpen als abonnementsdiensten, of is er een specifiek kader nodig?

Deze onduidelijkheid speelt FAST-aanbieders in de kaart: zij verspreiden content zonder de lokale productie op hetzelfde niveau te financieren als hun betaalde concurrenten. Voor Franse producenten zorgt dit voor directe spanningen tussen commerciële innovatie en eerlijke concurrentie.

Man analyseert meerdere streamingplatforms op een computer en tablet in een thuiskantoor

Financieringsverplichtingen voor de Franse filmsector: wat elk platform daadwerkelijk bijdraagt

Zoals Influence News en streaming in Frankrijk uitlegt, beperken streamingplatforms zich niet langer tot het vertonen van films: ze dragen actief bij aan de productie ervan. De voorwaarden verschillen per aanbieder.

Canal+ heeft zich ertoe verbonden om volgens de door het CNC gemelde afspraken in drie jaar tijd minstens 480 miljoen euro in filmproducties te investeren. Disney+ besteedt in de periode 2025-2027 een deel van zijn omzet in Frankrijk aan contentcreatie. De twee benaderingen verschillen: de ene legt een minimumbedrag vast, de andere koppelt de bijdrage aan de inkomsten.

Waarom is dat onderscheid belangrijk? Een vast bedrag garandeert een basisfinanciering, zelfs als het platform abonnees verliest. Een bijdrage die aan de omzet is gekoppeld, beweegt mee met de groei van de dienst, maar kan dalen als de commerciële groei afneemt.

Voor de Franse filmsector leveren deze afspraken concrete middelen op. Ze financieren films die niet per se een traditionele distributeur zouden hebben gevonden. Voor FAST-platforms blijft de vraag open: als ze een groeiend publiek bereiken zonder op hetzelfde niveau bij te dragen, komt de balans in de financiering van Franse producties onder druk te staan.

Franse platforms tegenover Amerikaanse giganten in videostreaming

Eind 2023 had Netflix volgens Médiamétrie ongeveer 11,4 miljoen abonneehuishoudens in Frankrijk. Amazon Prime Video kwam uit op 7,4 miljoen huishoudens en Disney+ op 4,7 miljoen. Gezien deze cijfers moesten Franse aanbieders hun strategie herzien.

Canal+ heeft zich toegelegd op een rol als aggregator. De app myCanal bundelt concurrerende diensten zoals Netflix, Disney+, Paramount+ en Apple TV+. De zender claimt dat myCanal maandelijks meer dan 12 miljoen gebruikers heeft. Deze bijzondere positie maakt van een concurrent een toegangspoort: het platform trekt de aandacht van abonnees nog voordat ze een streamingdienst kiezen.

De vrij toegankelijke zenders kozen een andere koers. France Télévisions, TF1 en M6 ontwikkelden hun eigen terugkijkdiensten en video-on-demandplatforms. Deze platforms van traditionele omroepen worden zelf concurrenten van abonnementsstreaming door exclusieve content en digitale premières aan te bieden. Hun troef: een catalogus met Franse programma’s die Amerikaanse giganten niet altijd in huis hebben.

Het resultaat is geen eenvoudige tegenstelling meer tussen lokaal en internationaal. Het landschap bestaat uit een wirwar van samenwerkingen, sublicenties en coproducties, waarbij elke aanbieder probeert zoveel mogelijk kijktijd te veroveren.

Vriendengroep kijkt in een gezellige woonkamer naar streamingcontent op een smartphone

Toegankelijkheid en ondertiteling: regelgeving die de kijkervaring verandert

Een aspect dat in analyses van de streamingmarkt zelden aan bod komt, is toegankelijkheid. De Europese Toegankelijkheidsakte is sinds 28 juni 2025 van kracht. Deze wet stelt concrete eisen aan audiovisuele mediadiensten voor de doorgifte en instellingen van functies zoals ondertiteling en audiodescriptie.

In de praktijk betekent dit dat platforms moeten zorgen voor:

  • Beschikbare en aanpasbare ondertiteling (grootte, kleur, positie) voor doven en slechthorenden, op alle afspeelapparaten
  • Geïntegreerde audiodescriptie voor de belangrijkste content, zodat mensen met een visuele beperking de actie op het scherm kunnen volgen
  • Een toegankelijke navigatie-interface die compatibel is met ondersteunende technologieën, zoals schermlezers

Deze verplichtingen zijn niet louter cosmetisch. Ze vereisen technische investeringen van elk platform. Voor zowel Franse diensten als Amerikaanse giganten die in Frankrijk actief zijn, is toegankelijkheid een wettelijke nalevingseis geworden, geen marketingextraatje.

Deze Europese regelgeving zorgt deels voor een gelijker speelveld voor grote en kleine aanbieders: elke audiovisuele mediadienst op aanvraag die in Frankrijk wordt aangeboden, moet eraan voldoen, ongeacht de omvang.

Streaming in Frankrijk: een markt die door regelgeving opnieuw vorm krijgt

De Franse videostreamingmarkt van 2025 wordt gevormd door drie ontwikkelingen die tegelijk spelen. Het groeiende aanbod van gratis, met reclame gefinancierde diensten verschuift de kijkcijfers, terwijl de regelgeving nog niet op deze realiteit is afgestemd. De financieringsafspraken van SVOD-platforms brengen concrete bedragen in de productie, maar volgen uiteenlopende modellen, waardoor vergelijking tussen aanbieders noodzakelijk is. Tot slot legt toegankelijkheidsregelgeving alle diensten dezelfde technische standaard op.

De volgende regelgevende beslissing over FAST-kanalen zal de balans op de markt bepalen. Als deze diensten vrijgesteld blijven van bijdragen aan producties, moet het Franse financieringsmodel voor film en audiovisuele producties, dat is gebaseerd op solidariteit tussen omroepen en producenten, andere middelen vinden. Streaming vervangt televisie niet: het neemt bepaalde mechanismen ervan over, maar ontsnapt voorlopig aan een deel van de bijbehorende verplichtingen.

Hoe nieuwe platforms het streaminglandschap in Frankrijk veranderen